• 2721402772
  • 6946264628
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • Ο Έλληνας στην ομάδα που ανακάλυψε ένα νέο όργανο στο ανθρώπινο σώμα.

    Επιστήμονες στις ΗΠΑ, μεταξύ των οποίων και ένας Έλληνας ερευνητής, ανακοίνωσαν ότι ανακάλυψαν ένα νέο όργανο, άγνωστο έως τώρα, που μάλιστα φαίνεται να παίζει ρόλο σε διάφορες κοινές παθήσεις, όπως ο καρκίνος.

    Το όργανο απαρτίζεται από ένα δίκτυο καναλιών μεταφοράς υγρών μέσα στο σώμα, το οποίο, μεταξύ άλλων, πιθανώς χρησιμοποιούν και τα καρκινικά κύτταρα για την εξάπλωσή τους. Για «μια λεωφόρο μετακινούμενου υγρού» έκαναν λόγο οι επιστήμονες, οι οποίοι έκαναν την ανακάλυψη τυχαία στη διάρκεια γαστρεντερολογικών ενδοσκοπήσεων ρουτίνας.

    Η περαιτέρω μικροσκοπική ανάλυση έφερε στο φως ένα είδος ρευστού, το οποίο μετακινείται μέσω καναλιών που υπάρχουν παντού στο σώμα. Κάθε ιστός του σώματος περιβάλλεται από ένα δίκτυο τέτοιων καναλιών, τα οποία από κοινού φαίνεται να απαρτίζουν ένα όργανο.

    Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή παθολογίας Νιλ Θάιζε της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης και τον Πέτρο Μπενιά της Ιατρικής Σχολής Icahn του Όρους Σινά και του Ιατρικού Κέντρου Mount Sinai Beth Israel της Ν. Υόρκης έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό Scientific Reports.

    Οι ερευνητές εκτιμούν ότι το νέο όργανο περιέχει περίπου το ένα πέμπτο του συνολικού όγκου των υγρών του ανθρωπίνου σώματος.

    Ο δρ. Πέτρος Μπενιάς, συνεπικεφαλής συγγραφέας της μελέτης τόνισε ότι αυτή η έρευνα ανοίγει νέεους δρόμους έρευνας στη διαγνωστική, όπως επίσης και στην βαθύτερη κατανόηση της παθολογίας ασθενειών, λοιμώξεων και καρκίνου.

    Το δίκτυο των καναλιών, το οποίο εκχέεται στο λεμφικό σύστημα, βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια του δέρματος και ανάμεσα στους μυς, διατρέχει την πεπτική οδό, τους πνεύμονες και το ουροποιητικό σύστημα, ενώ περιβάλλει τις αρτηρίες και τις φλέβες. Πιθανώς, κατά τους επιστήμονες, λειτουργεί ως «αμορτισέρ», εμποδίζοντας τη ρήξη των ιστών των οργάνων, των μυών και των αγγείων μετά από κάποιο σοκ.

    Οι επιστήμονες του έδωσαν την ονομασία «interstitium» (κάτι σαν «διαμέσιο»). Γιατί όμως έως τώρα ένα τόσο εκτεταμένο όργανο είχε περάσει απαρατήρητο; Επειδή κατά τις συνήθεις διαδικασίες απεικόνισης και επεξεργασίας των ιστών, τα κανάλια του εν λόγω οργάνου «στραγγίζουν», ενώ και οι ίνες του κολλαγόνου που βοηθούν το δίκτυο να αποκτήσει στέρεη δομή, καταρρέουν και αυτές. Έτσι, τα κανάλια φαίνονται σαν το σκληρό τοίχωμα των πυκνών ιστών και όχι ως κανάλια γεμάτα υγρό. Η ανακάλυψή του οργάνου έγινε με τη βοήθεια ενός συνεστιακού ενδομικροσκοπίου λέιζερ, το οποίο «βλέπει» τους ζωντανούς ιστούς.

    Εκτός όμως από το να περιβάλλουν και πιθανώς να προστατεύουν τους ιστούς, τα κανάλια του οργάνου φαίνεται να διευκολύνουν και τις μεταστάσεις του καρκίνου. Τα καρκινικά κύτταρα μπορούν να εισχωρήσουν σε αυτά τα κανάλια και έτσι άμεσα να βρεθούν μέσα στο λεμφικό σύστημα.

    «Από τη στιγμή που θα βρεθούν εκεί, είναι σαν να κάνουν νεροτσουλήθρα. Έχουμε βρει ένα νέο παράθυρο στο μηχανισμό εξάπλωσης των όγκων» δήλωσε ο δρ Θάιζε.

    Ήδη, οι επιστήμονες μελετούν κατά πόσο η ανάλυση του υγρού μέσα στο νέο όργανο μπορεί να επιτρέψει την πιο έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου. Επίσης, θεωρούν πιθανό ότι το όργανο εμπλέκεται σε άλλα προβλήματα υγείας, όπως τα οιδήματα, οι ηπατοπάθειες και οι φλεγμονώδεις διαταραχές.

  • Ηγετική προσωπικότητα στον τομέα αξιολόγησης διαγνωστικών εξετάσεων και τεστ

    Ο Κωνσταντίνος Γκατσώνης είναι Καθηγητής Βιοστατιστικής, ιδρυτικός διευθυντής του Κέντρου Στατιστικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Brown και ιδρυτικό μέλος του Τμήματος Βιοστατιστικής.

    Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Princeton και έλαβε το Διδακτορικό του Δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο Cornell. Προσχώρησε στο Πανεπιστήμιο Brown το 1995 ως ιδρυτικό μέλος του Κέντρου Στατιστικών Επιστημών. Ο Δρ. Γκατσώνης ειδικεύεται στην αξιολόγηση των διαγνωστικών εξετάσεων και των δοκιμασιών διαλογής. Έχει συμβάλει σημαντικά στην ανάπτυξη μεθόδων για την αξιολόγηση της ιατρικής τεχνολογίας και την παροχή υπηρεσιών υγείας. Είναι παγκόσμιος ηγέτης στις μεθόδους εφαρμογής και σύνθεσης στοιχείων για τις διαγνωστικές εξετάσεις στην ιατρική και αναπτύσσει επί του παρόντος μεθόδους για τη διερεύνηση της συγκριτικής αποτελεσματικότητας στη διάγνωση.

    Ο Δρ. Γκατσώνης ήταν Στατιστικολόγος Δικτύου του Αμερικανικού Κολλεγίου Ακτινολογίας (ACRIN) από την ίδρυση του Δικτύου το 1999. Το Κέντρο Στατιστικών Επιστημών του Brown διοικεί το Κέντρο Βιοστατιστικής του ACRIN υπό την καθοδήγησή του. Είναι ο επικεφαλής στατιστικολόγος σε αρκετές δοκιμές, συμπεριλαμβανομένης της δοκιμασίας εξέτασης απεικόνισης ψηφιακής μαστογραφίας (DMIST), της Εθνικής Δοκιμής Διαλογής Πνευμόνων (NLST) και του Tomist Synthesis Imaging Test (TMIST).

    Ο Κωνσταντίνος Γκατσώνης έχει συμβάλει σε μεγάλο βαθμό στις στατιστικές μεθόδους για την αξιολόγηση των διαγνωστικών εξετάσεων και των βιοδεικτών. Έχει μακροχρόνια συμμετοχή στην ανάπτυξη στατιστικών μεθόδων κατά Bayes για προβλήματα στη βιοϊατρική έρευνα.

    Έχει διατελέσει Πρόεδρος στην Επιτροπή Εφαρμοσμένων και Θεωρητικών Στατιστικών των Εθνικών Ακαδημιών. Από το 2016, είναι στατιστικός σύμβουλος της New England Journal of Medicine. Ήταν ο ιδρυτικός αρχισυντάκτης του Health Services and Outcomes Research Methods, ενώ τώρα είναι συνεργάτης συντάκτης του Annals of Applied Statistics and Academic Radiology. Ο Δρ. Γκατσώνης εξελέγη μέλος της Αμερικανικής Στατιστικής Ένωσης (ASA) και τιμήθηκε με το Βραβείο Μακροχρόνιας Αριστείας από το Τμήμα Στατιστικών Υγείας της ASA.

    πηγή

  • Η Τζένη Λειβαδάρου, μια πραγματική «πανεπιστήμονας» της εποχής μας, με δύναμη και θέληση που αποτελούν παράδειγμα και κινητήριο μοχλό για κάθε κοινωνία που θέλει να προοδεύει, μελετάει αυτή την εποχή σε ένα εκ των κορυφαίων ιδρυμάτων του κόσμου τη «μαγεία» και τα «άλυτα» προβλήματα της υδροδυναμικής, φιλοδοξώντας με τις ανακαλύψεις της να βοηθήσει την ανθρωπότητα να πάει ένα βήμα πιο πέρα την αέναη αναζήτηση της γνώσης και της αλήθειας.


    Τελειώνοντας το Πολυτεχνείο, γνώριζε ήδη από νωρίς την κλίση της στις επιστήμες και έπειτα από την ολοκλήρωση μεταπτυχιακών σπουδών, πραγματοποιεί σήμερα έρευνες και ολοκληρώνει το διδακτορικό της στο Πανεπιστήμιο του Cambridge, ενώ οι επιστημονικές της προτάσεις για μια σειρά κοινωνικών ζητημάτων παρουσιάζονται από τις Βρυξέλλες και την Κομισιόν, μέχρι τη Νέα Υόρκη και τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών.



    ​Η Τζένη Λειβαδάρου διαγνώστηκε με μυοπάθεια κατά τη διάρκεια των σπουδών της και πλέον κινείται με αμαξίδιο, το γεγονός αυτό όμως αντί να κάμψει το σθένος της, της έδωσε ώθηση για να αναβαθμίσει την ακαδημαϊκή της πορεία στο ανώτατο επίπεδοΗ ίδια είχε την τιμή, όπως λέει, να συνεργαστεί με τον εμβληματικό αστροφυσικό Στίβεν Χόκινγκ, λίγα χρόνια πριν από τον θάνατό του, καθώς τους δύο επιστήμονες συνέδεε η σπάνια πάθηση που περιορίζει την κινητικότητα. Η Τζένη Λειβαδάρου διαγνώστηκε με μυοπάθεια κατά τη διάρκεια των σπουδών της και πλέον κινείται με αμαξίδιο, το γεγονός αυτό όμως αντί να κάμψει το σθένος της, της έδωσε ώθηση για να αναβαθμίσει την ακαδημαϊκή της πορεία στο ανώτατο επίπεδο.

    Αυτό το γεγονός προκάλεσε το έντονο ενδιαφέρον του Στίβεν Χόκινγκ, ο οποίος μεταξύ άλλων ήταν και ακτιβιστής για τα άτομα με αναπηρία, και ειδικά για τους νέους επιστήμονες, για τους οποίους θεωρούσε ότι θα πρέπει να διαθέτουν ό,τι χρειάζονται προκειμένου η σωματική αυτή αδυναμία να μην αποτελεί εμπόδιο στην έρευνά τους.

    Από τη συνάντηση της Τζένης Λειβαδάρου με τον Στίφεν Χόκινγκ
    Από τη συνάντηση της Τζένης Λειβαδάρου με τον Στίφεν Χόκινγκ



    ​Στόχος και όραμα, η χρήση της συσκευής από όλους τους πολίτες σε εφαρμογές όπως ο έλεγχος της ποιότητας του φαγητού και του ποτού μας, της ποιότητας της βενζίνης που βάζουμε στα οχήματά μας, ακόμα και ο έλεγχος της ποιότητας του αίματος μας, κατ’ οίκονΗ νεαρή Χαϊδαριώτισσα, έχοντας εξασφαλίσει πέντε υποτροφίες, ερευνά θέματα πράσινης τεχνολογίας και υδροδυναμικής, πραγματοποιώντας πειράματα αλλά και αναπτύσσοντας, μαζί με την ομάδα της, μια συσκευή η οποία βασισμένη στις αρχές της υδροδυναμικής, φιλοδοξεί να μεταβάλλει πολλά από αυτά που σήμερα γνωρίζουμε, αλλά και να οδηγήσει σε πρακτικές εφαρμογές προς όφελος της ανθρωπότητας.

    Μάλιστα, η συσκευή κέρδισε το επιστημονικό βραβείο «ig nobel prize», το οποίο δίνεται κάθε χρόνο σε ειδική τελετή στο Χάρβαρντ, όπου αναδεικνύονται τα πιο ασυνήθιστα επιτεύγματα στην επιστημονική έρευνα από πραγματικούς νομπελίστες. Η συσκευή, μέσω πειραμάτων, μπορεί να… «γυρίσει τον χρόνο πίσω» ανασύνθετοντας ορισμένες χημικές ουσίες, καθώς και να επιταχύνει στα εργαστήρια τις έρευνες για γονιδιακές θεραπείες και ανάπτυξη φαρμάκων.

    Στόχος και όραμα, η χρήση της συσκευής από όλους τους πολίτες σε εφαρμογές όπως ο έλεγχος της ποιότητας του φαγητού και του ποτού μας, της ποιότητας της βενζίνης που βάζουμε στα οχήματά μας, ακόμα και ο έλεγχος της ποιότητας του αίματος μας, κατ’ οίκον.





    «​Η υδροδυναμική μιας σταγόνας ταυτίζεται με τη δυναμική που αναπτύσσουν οι γαλαξίες»«Τα μαθηματικά της υδροδυναμικής συνδέουν την κλίμακα του μικρόκοσμου με αυτή του μακρόκοσμου, με πρακτικές εφαρμογές από το επίπεδο του μορίου, σε αυτό του γαλαξία, αφού «ότι συμβαίνει κάτω, συμβαίνει και επάνω, όπως διαπίστωσα με μεγάλη μου έκπληξη», υπογραμμίζει στον φακό του zougla.gr η Τζένη Λειβαδάρου, εξηγώντας:

    «Δεν μπορούσα να εξηγήσω τους σπειροειδείς κυματισμούς του νερού στη συσκευή -μετά από ενδελεχή έρευνα, ανακάλυψα πως είναι παρεμφερείς με τους σπειροειδείς βραχίονες που αναπτύσσουν οι γαλαξίες! Άρα η υδροδυναμική μιας σταγόνας ταυτίζεται με τη δυναμική που αναπτύσσουν οι γαλαξίες»...





    Στη συνέντευξη της στον φακό του zougla.gr, η ερευνήτρια του Cambridge μιλάει αναλυτικά για τις έρευνες της και που οδηγούν, τις προτάσεις της σε Κομισιόν και ΟΗΕ για την αντιμετώπιση των προβλημάτων των ατόμων με αναπηρία, συγκρίνει τα ελληνικά με τα ξένα πανεπιστήμια, ενώ μεταφέρει και ένα μήνυμα σε όλους:

    «Θα έλεγα στον κόσμο να κινείται. Η κίνηση σε κάνει να βλέπεις και να κατανοείς τα πράγματα όπως είναι και να μαθαίνεις διαρκώς»...

    Δείτε τη συνέντευξη:

    00:00
    00:01


    Η Τζένη Λειβαδάρου (στις φωτογραφίες είναι στο εργαστήριο της και στο βήμα του ΟΗΕ), δηλώνει ότι αναζητά ερευνητικές ευκαιρίες και συνεργασίες με κάποιο ίδρυμα ή φορέα στην πατρίδα της.



    ΠΗΓΗ


  • Συνέντευξη με την 28χρονη μεταδιδακτορική ερευνήτρια Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου που βρίσκεται στη λίστα του Forbes με τους 30 επιστήμονες κάτω των 30 ετών.


    Το όνομα της 28χρονης Κωνσταντίνας Θεοφανοπούλου φιγουράρει στην ευρωπαϊκή λίστα του περιοδικού Forbes στην κατηγορία Science & Healthcare με τους 30 επιστήμονες κάτω των 30 ετών, μαζί με άλλους τρεις λαμπρούς νέους έλληνες επιστήμονες (Γιάννης Ασσαέλ, Μαριάννα Καψετάκη, Γιώργος Καλλίγερος). Η ίδια είχε αρθρογραφήσει για την ATHENS VOICE πριν από ένα χρόνο και με αφορμή την αρχή της πανδημίας. Μάλιστα, ένα από τα άρθρα της από τις 12 Μαρτίου 2020 (Κορωνοϊός: Η Ελλάδα πρέπει να μπει σε καραντίνα σήμερα) αποδείχτηκε ένα από τα πολυδιαβασμένα άρθρα της περσινής χρονιάς.


    Αυτό το διάστημα κάνει το μεταδιδακτορικό της στο Πανεπιστήμο Rockefeller της Νέας Υόρκης. Σπούδασε Φιλολογία, με κατεύθυνση Γλωσσολογία, στο ΕΚΠΑ, έκανε το μεταπτυχιακό της στη Νευροεπιστήμη της Γλώσσας στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης και διδακτορικό στα Πανεπιστήμια της Βαρκελώνης, Duke και Rockefeller.
    Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου μίλησε στην ATHENS VOICE για την τιμητική διάκριση από το περιοδικό Forbes

    Πώς νιώθεις που βλέπεις το όνομά σου στην ευρωπαϊκή λίστα του περιοδικού Forbes για τους «30 επιστήμονες κάτω από τα 30»;
    Νιώθω ηρεμία και δικαίωση για το ότι ανταμείβεται η σκληρή δουλειά πολλών ετών, αλλά και χαρά που μπορώ να μοιραστώ μια τέτοια επιτυχία με άτομα που αγαπώ πολύ. Πάντα για μένα οι επιτυχίες είναι αλληλένδετες με τη δυνατότητα να τις μοιραστώ. Είναι σημαντικό, επίσης, για τη μετέπειτα πορεία μου ότι μια αξιόλογη επιστημονική επιτροπή έκρινε το έργο μου ως άξιο διάκρισης. Κάποιες φορές χρειάζεται να κριθείς άξιος από άλλους εκτός του εργαστηρίου και του πανεπιστημίου σου. Εξωτερικοί κριτές μπορούν να βοηθήσουν στο να ξεπεράσουμε το imposter syndrome που πολλοί νέοι επιστήμονες έχουμε. Νιώθουμε ότι δεν αξίζουμε, όσο κι αν μας λένε το αντίθετο.

    Με ποια κριτήρια επιλέγεται κάποιος για τη λίστα του Forbes στη δική σας κατηγορία;
    Δεν γνωρίζω ποια είναι ακριβώς τα κριτήρια ή σε τι δίδεται βαρύτητα. Αυτό που γνωρίζω είναι ότι πριν από περίπου δύο μήνες έλαβα ένα μήνυμα ότι είμαι υποψήφια στη «μικρή λίστα» (shortlisted) των «30 Under 30», και μου ζητήθηκε να απαντήσω κάποιες ερωτήσεις σχετικά με την έρευνά μου, αλλά και ερωτήσεις γενικότερης θεματολογίας, πάνω στην πανδημία και τις αλλαγές που επέφερε στην επιστήμη και την οικονομία ή στην κλιματική αλλαγή και συναφείς πολιτικές ή άλλες δράσεις, μεταξύ άλλων. Δεν γνώριζα -ούτε και σήμερα γνωρίζω- πόσα άτομα συμπεριελάμβανε αυτή η μικρή λίστα, αλλά και μόνο η συμπερίληψή μου σε αυτή ήταν για μένα ένα ελπιδοφόρο νέο. Αυτό που θέλω να πιστεύω είναι ότι οι κριτές λαμβάνουν υπόψη εκτός από το καθαρά επιστημονικό έργο, τη δραστηριοποίηση σε πρωτοβουλίες ισότητας και ένταξης υποεκπροσωπούμενων μειονοτήτων στην επιστήμη, αλλά και τις ηγετικές ικανότητες των υποψηφίων.



    Πώς βιώνεις σαν άνθρωπος και επιστήμονας την πανδημία;
    Η πανδημία είναι μια εξαιρετικά δύσκολη και τραυματική εμπειρία για όλους μας. Όλως παραδόξως, μέσα σε αυτόν τον παγκόσμιο παροξυσμό, κατάφερα να βρω την ισορροπία μου και να είμαι δημιουργική εντός και εκτός εργασίας. Όλες οι επιστημονικές συναντήσεις είναι ακόμη διαδικτυακές και ακόμη αφοσιώνομαι στο καθαρά βιοπληροφοριακό κομμάτι της δουλειάς μου, μιας και είναι δυνατόν να γίνει εξ αποστάσεως, ή στη συγγραφή επιστημονικών άρθρων.
    Θεωρώ ότι η επίτευξη της ισορροπίας κατέστη δυνατή λόγω της συνεχούς μου προσπάθειας για αφοσίωση στην τέχνη, την άσκηση, τον διαλογισμό και την ψυχοθεραπεία. Κατά τη διάρκεια της πανδημίας, έγραψα πολλή ποίηση, την οποία δημοσιεύω μηνιαία στο περιοδικό Natural Selections, μεταξύ άλλων περιοδικών, αλλά και στην ποιητική σελίδα μου New York Rhymes στο Instagram. Σαφώς δεν είναι κάθε μέρα εξίσου εύκολη και δημιουργική, αλλά προσπαθώ να μην το βάζω κάτω και να αντιμετωπίζω τις δυσκολίες με ψυχραιμία.


    Ποιος είναι ο τομέας που ειδικεύεσαι επιστημονικά;
    Ειδικεύομαι στη νευροβιολογία της γλώσσας και στη γενομική. Ο πρώτος τομέας αφορά το μεγάλο βιολογικό ερώτημα της ανάπτυξης και εξέλιξης του ανθρώπινου λόγου, αλλά και των φωνητικών συστημάτων επικοινωνίας άλλων ειδών, όπως είναι τα πτηνά. Προσεγγίζουμε αυτά τα ερωτήματα μελετώντας τα γονίδια που είναι υπεύθυνα για τη φωνητική παραγωγή, πολλά από τα οποία παρατηρούμε ότι περιέχουν μεταλλάξεις σε άτομα με προβλήματα λόγου.
    Ως προς τη γενομική, συμμετέχω ενεργά στην παγκόσμια πρωτοβουλία αλληλούχησης του DNAόλων των σπονδυλωτών του κόσμου, αλλά και στην αντίστοιχη ευρωπαϊκή προσπάθεια που αφορά την αλληλούχηση τόσο των φυτών όσο και των ζώων. Μαζί με την ταλαντούχα συνάδελφο Δρ. Τερέζα Μανουσάκη είμαστε υπεύθυνες για την οργάνωση της ελληνικής προσπάθειας. Συγκεκριμένα στη γενομική, ειδικεύομαι στη μελέτη της εξέλιξης των γονιδίων και ηγούμαι ενός projectπου αποσκοπεί σε μια καθολική ονομασία των γονιδίων, ανεξάρτητα από το είδος στο οποίο βρίσκονται.


    Πες μας κάποια πράγματα για την έρευνα του Πανεπιστημίου Rockefeller με επικεφαλής τον Δρ. Ερικ Τζάρβις.
    Ο Δρ. Έρικ Τζάρβις είναι ένας εξαιρετικός μέντορας που με έχει καθοδηγήσει από τα πρώτα βήματα του διδακτορικού μου. Τότε, προσπαθούσα να μελετήσω τον ρόλο της ωκυτοκίνης στη φωνητική παραγωγή των θηλαστικών και των πτηνών. Συνειδητοποίησα ότι ήταν πολύ δύσκολο να μελετήσω το αντίστοιχο γονίδιο της ωκυτοκίνης στα πτηνά, λόγω του ότι, φαινομενικά, δεν «είχαν» το αντίστοιχο γονίδιο, αλλά ένα άλλο παρόμοιο, επονομαζόμενο «μεσοτοκίνη». Μετά από μελέτη, κατάλαβα ότι στην ουσία τα δύο αυτά γονίδια, που έχουν διαφορετικό όνομα στα θηλαστικά (ωκυτοκίνη) και στα πτηνά (μεσοτοκίνη) είναι στην ουσία το ίδιο γονίδιο, το οποίο λανθασμένα είχε ονομαστεί διαφορετικά στο παρελθόν. Αυτό μας ώθησε να μελετήσουμε την εξέλιξη των γονιδίων της οικογένειας της ωκυτοκίνης σε γονιδιώματα πολλών ειδών, ώστε να λύσουμε τα ζητήματα ονοματολογίας.
    Ξεκινώντας από αυτό το φαινομενικά μικρό πρόβλημα, εν τέλει καταλάβαμε ότι η τρέχουσα ονοματολογία των γονιδίων πάσχει από πολλά προβλήματα, που πρέπει να λυθούν άμεσα, ώστε να μπορούν να επικοινωνούν αποτελεσματικά οι επιστήμονες. Τώρα τρέχουμε ανάλογες αναλύσεις και σε άλλες οικογένειες γονιδίων. Παράλληλα, μελετάμε τη νευροβιολογία της γλώσσας και, συγκεκριμένα, τις περιοχές του εγκεφάλου που παρουσιάζουν μια γενετική «εξειδίκευση» στη φωνητική εκφορά, σε σύγκριση με άλλες γειτονικές περιοχές, που εξειδικεύονται σε άλλες λειτουργίες.

    constantinatheofanopoulou.com

    πηγή

  • Ο Δημήτρης Ψάλτης είναι καθηγητής Αστρονομίας και Φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, με την έρευνά του να επικεντρώνεται στη δοκιμή της θεωρίας της σχετικότητας σε κοσμική κλίμακα. Εργάζεται επίσης σε διάφορες πτυχές της φυσικής και της αστροφυσικής των αστέρων νετρονίου και των μαύρων τρυπών, ενώ το 2019 έπαιξε σημαντικό ρόλο για την πρώτη φωτογραφία μαύρης τρύπας στην ανθρώπινη ιστορία.

    Ακόμα, σχεδιάζει και αναπτύσσει υπολογιστικά εργαλεία, καινοτόμα και υψηλών επιδόσεων, με τα οποία οι επιστήμονες μελετούν διάφορα ζητήματα της φυσικής και της αστροφυσικής των Μαύρων Τρυπών και άλλων διαστημικών σωμάτων.

    Ο Δημήτρης Ψάλτης γεννήθηκε στις Σέρρες την 1η Ιουνίου 1970 και από πολύ νεαρή ηλικία γνώριζε τον επαγγελματικό του προορισμό. Όταν ο πατέρας εκείνου και της αδελφής του, δάσκαλος, θέλησε να τον κάνει να αγαπήσει το διάβασμα, του αγόρασε βιβλία σχετικά με τις επιστήμες, τα οποία ο οχτάχρονος Δημήτρης λάτρεψε. Διαβάζοντας για πυραύλους και Φυσική, αποφάσισε πως θα πήγαινε να σπουδάσει στις ΗΠΑ.

     

     

    Τα περισσότερα γυμνασιακά και λυκειακά του χρόνια τα πέρασε δουλεύοντας ως προγραμματιστής μερικής απασχόλησης σε μια εταιρεία πληροφορικής, αλλά κατά τη διάρκεια του τελευταίου έτους του Λυκείου συνειδητοποίησε ότι δεν ήθελε να δώσει άλλο χρόνο εντοπίζοντας σφάλματα σε κώδικες ηλεκτρονικών υπολογιστών ή διαβάζοντας για αρχαίους Έλληνες. Έτσι αποφάσισε να σπουδάσει Φυσική στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Δύο μήνες μετά την αποφοίτησή του από το γυμνάσιο, προσλήφθηκε από μια εταιρεία πληροφορικής για την ανάπτυξη λογισμικού για τη διδασκαλία της Αρχαίας Ελληνικής σε ιδιωτικά και δημόσια σχολεία.

    Το φθινόπωρο του 1988, άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα στο Τμήμα Φυσικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και σύντομα άρχισε να αναζητά το ερευνητικό του έργο. Ποτέ δε σκέφτηκε να εργαστεί για την πυρηνική ή σωματιδιακή φυσική, φοβούμενος ότι το έργο του θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων. Ένα βαρετό πρόγραμμα ενός εξαμήνου στη φυσική στερεάς κατάστασης, σύμφωνα με τα λεγόμενά του, ήταν αρκετό για να τον οδηγήσει όσο το δυνατόν μακρύτερα κι από αυτόν τον τομέα.

    Η έρευνα στην Αστρονομία ήταν ο μόνος προφανής δρόμος για αυτόν και πέρασε τα τελευταία 3 χρόνια του στο κολέγιο, όπου ασχολήθηκε με διάφορα προβλήματα Αστρονομίας στο Παρατηρητήριο του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης καθώς και στο Αστρονομικό Ινστιτούτο του Πανεπιστημίου του Άμστερνταμ -μέσω του προγράμματος Erasmus- και στο Max-Planck Institute fuer Radioastronomie στη Βόννη.

     

     

    Αποφοίτησε τον Ιούλιο του 1992, και ξεκίνησε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο Τμήμα Αστρονομίας του Πανεπιστημίου του Illinois στην Urbana-Champaign. Αφού πέρασε έναν χρόνο προσπαθώντας να επιλύσει προβλήματα που δεν μπορούσαν να επιλυθούν, άρχισε να δουλεύει πάνω στη διδακτορική του διατριβή, κυρίως κάνοντας εντοπισμό σφαλμάτων στον ακτινοβολιακό κωδικό μεταφοράς και δουλεύοντας πάνω σε μία εργασία, που τελικά θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για πυρηνικά όπλα -αν και ήλπιζε πως δε θα γινόταν.

    Ένα διοικητικό σφάλμα τον ανάγκασε να απορρίψει μια μεταδιδακτορική υποτροφία της Marie Curie από την Ευρωπαϊκή Ένωση, που θα πραγματοποιούνταν στο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ, και έμεινε στις Η.Π.Α.

    Το 1997, μετακόμισε στο Κέντρο Χάρβαρντ-Σμιθσόνιαν για την Αστροφυσική, ως μεταδιδακτορικός συνεργάτης του Smithsonian. Αγαπούσε την ανατολική ακτή τόσο πολύ που, παρόλο που είχε ήδη αποδεχτεί θέση καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, αποφάσισε να παραμείνει για ένα επιπλέον έτος στο Cambridge της Μασαχουσέτης ως μεταδιδακτορικός ερευνητής στο MIT και για δύο χρόνια ως μακροχρόνιο μέλος στο Ινστιτούτο Προηγμένων Μελετών, στο Princeton του Νιου Τζέρσεϊ.

     

     

    Τον Ιανουάριο του 2003, ξεκίνησε ως καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, περνώντας το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του διδάσκοντας μεταπτυχιακούς και προπτυχιακούς φοιτητές, πραγματοποιώντας έρευνες, δημόσιες ομιλίες, ταξιδεύοντας σε διεθνείς συνεργατικές συναντήσεις και συνέδρια, απολαμβάνοντας τη ζωή με την οικογένειά του, κάνοντας πεζοπορία, ποδηλασία, καταδύσεις και πτήσεις.

    Ο Δημήτρης Ψάλτης είναι επικεφαλής μιας ομάδας 36 ερευνητών στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνας, η οποία απαρτίζεται από 8 μέλη του επιστημονικού προσωπικού (καθηγητές), 8 μεταπτυχιακούς και 13 προπτυχιακούς φοιτητές, συν 7 τεχνικούς τηλεσκοπίων. Εκείνος και οι περισσότεροι από τους συναδέλφους του έλαβαν ένα κονδύλι περίπου 7,2 εκατ. δολαρίων για την έρευνά τους, με χρηματοδότη έναν διεθνή οργανισμό.

    Έγινε Υπεύθυνος του Event Horizon Telescope από τα πρώτα στάδιά του, ενώ με την ερευνητική ομάδα του στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα πρωτοστάτησε στην ανάπτυξη δοκιμών της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας -για πρώτη φορά στην αστροφυσική κλίμακα- που το τηλεσκόπιο ΕΗΤ πραγματοποιεί.

     

     

    Στο γενικότερο πλαίσιο της αποτύπωσης των Μαύρων Τρυπών, η ομάδα Ψάλτη ήταν υπεύθυνη για τον συντονισμό των δεδομένων δύο από τα 8 τηλεσκόπια του προγράμματος, το Submillimeter Telescope (SMT) στο όρος Γκράχαμ της Αριζόνας, το οποίο ήταν και το μόνο επί βορειοαμερικανικού εδάφους και το Τηλεσκόπιο Νοτίου Πόλου (SPT) στην Ανταρκτική.

    Υπό την καθοδήγηση του Ψάλτη, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν υπερ-υπολογιστές, με τους κορυφαίους επεξεργαστές γραφικών της Nvidia, χάρη στους οποίους κατέστη δυνατή η σύνθεση της φωτογραφίας που ανακοινώθηκε την Τετάρτη 10 Απριλίου 2019, σε όλη την υφήλιο, και τράβηξαν την πρώτη φωτογραφία μαύρης τρύπας της ανθρωπότητας.

     

     

    Η εξέταση για το κατά πόσο η εικόνα της μαύρης τρύπας επαληθεύει τη Γενική Θεωρία της Σχετικότητας του Άλμπερτ Αϊνστάιν φανέρωσε πως ο μεγάλος φυσικός είχε δίκιο, καθώς η εικόνα της ταιριάζει πολύ καλά στις προσομοιώσεις και τους αλγόριθμους που είχε αναπτύξει ο Δημήτρης Ψάλτης και είχαν προηγηθεί με βάση τη θεωρία.

    Αμέσως μετά την ιστορική ανακοίνωση, ο ελληνικής καταγωγής αστροφυσικός προσπαθώντας να απλοποιήσει όσο είναι δυνατόν το αντικείμενό του, δήλωσε «Πριν από δέκα χρόνια η φωτογραφία της Μαύρης Τρύπας και της σκιάς της απλώς δεν ήταν δυνατόν να ληφθεί. Διότι, παρόλο που πρόκειται για ένα φαινόμενο που εξελίσσεται σε μια έκταση όση και ολόκληρου του ηλιακού μας συστήματος, η τεράστια απόσταση που χωρίζει τη Γη από τη συγκεκριμένη Μαύρη Τρύπα (Messier 87 ή Μ87) μετατρέπει την αχανή της διάμετρο σε κάτι που φαίνεται σαν ένα ντόνατ στη επιφάνεια της Σελήνης.

    Παρ’ όλα αυτά, με το ΕΤΗ τα καταφέραμε και το μέγεθος και η σκιά της Μ87 επιβεβαιώνει τις ακριβείς προβλέψεις του Αϊνστάιν, αυξάνοντας έτσι την εμπιστοσύνη μας σε αυτή τη θεωρία που έχει κλείσει έναν αιώνα. Η απεικόνιση μιας μαύρης τρύπας είναι μόνο η αρχή της προσπάθειας μας να αναπτύξουμε νέα εργαλεία που θα μας επιτρέψουν να ερμηνεύσουμε τα άκρως πολύπλοκα δεδομένα της φύσης».

     

     

    Εκτός από το ΕΗΤ, είναι μέλος στις επιστημονικές ομάδες των αποστολών LOFT του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) και του NICER της NASA και εκτελεί χρέη προέδρου στο Πρόγραμμα Θεωρητικής Αστροφυσικής στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, του διεπιστημονικού προγράμματος που διευκολύνει τη θεωρητική έρευνα αστροφυσικής μεταξύ καθηγητών, προσωπικού και φοιτητών σε τρία τμήματα (Αστρονομία, Φυσική, Σεληνιακό & Πλανητικό Εργαστήριο) στο Πανεπιστήμιο.

    Ο φυσικός με την πολύ μεγάλη αγάπη και αφοσίωση για τη δουλειά του και πάρα πολλές φιλοδοξίες από μικρός έχει βραβευτεί και από το Ίδρυμα Μποδοσάκη, το 2005, το οποίο βραβεύει Έλληνες πρωταγωνιστές της επιστήμης.

    πηγή

  • Image 1
logo1-big.png

Φροντιστήριο Μ.Ε. Π 3,14

Θεμιστοκλέους 61, Καλαμάτα T.K.: 24100 τηλ.: 2721402772 / 6946264628 www.facebook.com/p3komma14

www.p3komma14.gr
©2018-2021 Φροντιστήριο Π 3,14. Θεμιστοκλέους 61, Καλαμάτα